Varro: ‘Het is goed hier maar later wil ik weer naar Roemenië’

‘Ik heb het hier enorm naar mijn zin. Anders zou ik hier niet al zeventien jaar bij Biobrass werken. Ik heb me opgewerkt tot manager van het oogstteam. Mijn droom is om voor mijn zestigste weer definitief terug te gaan naar Roemenië.’ Aan het woord is de 43-jarige Varro.

‘Nadat ik de middelbare school in Roemenië afrondde, heb ik gewerkt als vrachtwagenchauffeur. Daarna heb ik nog een tijdje in de bouw gewerkt in Hongarije. Maar via vrienden die in Nederland werkten, hoorde ik dat ik daar beter kon verdienen. Zo ben ik bij Biobrass terecht gekomen. Ik begon met oogsten van onder meer broccoli. Aangezien het bedrijf me allerlei kansen bood, heb ik mezelf verder kunnen ontwikkelen. Inmiddels ben ik manager van het oogstteam.’

Familieband

‘Een groot deel van de mensen die ik aanstuur komt zelf ook uit Roemenië. Aangezien er ook mensen uit Polen en Nederland werken, spreken we onderling meestal Engels. Maar ik probeer inmiddels ook een klein beetje Nederlands te spreken. Onze onderlinge band is heel prettig en het voelt zelfs als familie. Ik voel me echt gewaardeerd en ik word ook goed behandeld. Het is een heel fijn bedrijf. Anders had ik er ook niet zeventien jaar gewerkt.’

‘Elk jaar kom ik in maart naar Nederland en in november vertrek ik weer. Dan ga ik weer terug naar huis in Roemenië. Daar wonen mijn vrouw en zoon. Als het even kan probeer ik hen in de zomervakantie ook nog een keer op te zoeken. En soms komen zij even naar Nederland. Het is mooi dat ik door mijn inkomsten ook mijn familie in Roemenië kan ondersteunen.’

Voetbal en vissen

‘Ik woon hier vlakbij in een mooi huis. Het is heel fijn dat het zo dichtbij is. Het huis is van mijn werkgever en wordt verhuurd door een andere partij. Ik ben er heel blij mee want ik weet dat er grote woningnood is in Nederland. Het is niet alleen moeilijk voor Nederlanders hier iets te vinden maar ook voor mensen zoals wij die van elders hier komen werken.’

‘Ik zit hier echt op mijn plek en ik heb het gevoel dat ik alles kan doen wat ik wil. In mijn vrije tijd kijk ik graag naar de Roemeense voetbalcompetitie en Europees voetbal. Ik kijk liever dan dat ik zelf speel. Verder ben ik vaak langs het water te vinden: ik vis graag. Als je me vraagt naar mijn toekomstplannen, dan kan ik zeggen dat ik hier nog zeker vijf jaar verwacht te werken. Een ding staat voor mij vast: voor mijn zestigste zou ik graag weer definitief naar Roemenië terug willen.’